El mundo por montera vindt plaats op donderdag 10 september 2026 om 21:30 uur in de Plaza de Toros de la Real Maestranza de Caballería de Sevilla. De Biënnale presenteert het als een Unieke Nacht en als een van de grote afspraken van de 24e editie: een voorstelling die speciaal is bedacht om meerdere generaties van cante, baile en gitaarspel in één ruimte samen te brengen.
De affiche is uitzonderlijk: José Mercé, José el de la Tomasa, Martirio, Arcángel, La Tremendita, Ángeles Toledano, El Perrete en Manuel de la Tomasa, samen met het Ballet Flamenco de Andalucía met Patricia Guerrero. Maar de kern is dat het geen opeenvolging van losse recitals wordt. De artistieke leiding van Andrés Marín en Luis Ybarra vormt de avond als één geheel, verdeeld in negen passages en een afsluitende romería die de flamenco van een eeuw geleden vanuit een hedendaagse blik herbekijken.
Kort antwoord: El mundo por montera brengt op 10 september in de Real Maestranza José Mercé, José el de la Tomasa, Martirio, Arcángel, La Tremendita, Ángeles Toledano, El Perrete, Manuel de la Tomasa en het Ballet Flamenco de Andalucía met Patricia Guerrero samen. Het wordt geen festival van losse nummers: het programma is opgebouwd als een voorstelling in negen passages langs caña, bambera, cantiñas, granaína, petenera, ida y vuelta, soleá en seguiriya, voordat het eindigt in een gezamenlijke fandangos-finale. Het idee is om vanuit 2026 naar de flamenco van 1926 te kijken, zonder die letterlijk te reconstrueren.
Een affiche met zoveel namen kan doen denken aan een klassieke gala: een artiest komt op, brengt zijn nummer, gaat af en maakt plaats voor de volgende. De Biënnale heeft zelf benadrukt dat dit niet de structuur is van El mundo por montera.
De productie heeft een script, een esthetisch concept en een gezamenlijke architectuur. Andrés Marín tekent voor het esthetische concept; Marín en Luis Ybarra delen artistieke leiding, script en programma; Benito Jiménez werkt mee aan de scenische ruimte en het lichtontwerp; en Cachito Valles verzorgt de visuele dimensie en de rekwisieten.
Het is dus beter om een scenische creatie te verwachten dan alleen een verzameling grote namen. De artiesten verschijnen binnen een traject waarin verschillende stijlen, generaties en klankwerelden met elkaar in dialoog gaan.
Het uitgangspunt is de flamenco van honderd jaar geleden, toen voorstellingen groter werden en theaters, bioscopen en stierenarena’s bereikten. In die periode werden cante, baile, gitaar en entertainmentvormen gemengd die vandaag verrassend kunnen lijken, zoals saxofonengevechten, cuplés en variété.
El mundo por montera probeert geen voorstelling uit 1926 te reconstrueren alsof het een museumstuk is. De bedoeling is om die expansieve energie opnieuw te bekijken vanuit de hedendaagse flamenco. Daarom kunnen op één avond de soleá van José el de la Tomasa, de seguiriya van José Mercé, de experimenten van La Tremendita, de wereld van Martirio, het Ballet Flamenco de Andalucía en een saxofoonduo naast elkaar bestaan.
Die relatie tussen herinnering en creatie sluit rechtstreeks aan bij La noche azul, de tentoonstelling van de Biënnale over het tijdperk van de Ópera Flamenca.
De cante brengt zeer verschillende profielen samen:
De samenstelling van de affiche laat zeer verschillende manieren horen om flamenco te begrijpen binnen één werk. Wil je deze namen in het volledige programma plaatsen, bekijk dan onze gids over de cante op de Biënnale 2026.
De dans krijgt een centrale rol via het Ballet Flamenco de Andalucía met Patricia Guerrero. De officiële fiche noemt in een van de passages ook danser Eduardo Leal, terwijl de open repetitie van 4 september hetzelfde fragment liet zien met Patricia Guerrero en Andrés Marín. Op het moment van deze gids staat Eduardo Leal nog steeds in de programmaverwijzing voor dat nummer, dus we beschouwen een castwijziging niet als bevestigd totdat de organisatie de definitieve fiche aanpast.
De belangrijkste gitaristen zijn Manolo Franco, Alfredo Lagos en David de Arahal. In een van de passages staan daarnaast José Luis Medina en Jesús Rodríguez. De saxofoons worden bespeeld door Juan Jiménez en Alfonso Padilla; Daniel Suárez staat op percussie en El Oruco en Abel Harana op palmas. Een bericht van de Biënnale van 4 september noemt ook El Chupete binnen de begeleiding met percussie en palmas.
De Biënnale heeft de structuur van de gala inmiddels gepubliceerd. In plaats van de artistieke notities letterlijk te herhalen, is het nuttiger te begrijpen welke functie elk onderdeel in het geheel heeft.
De avond begint met een beeld dat rechtstreeks verwijst naar de expansieve sfeer van de Ópera Flamenca: een saxofoonstrijd. Juan Jiménez en Alfonso Padilla openen dat klanklandschap, begeleid door Manolo Franco en de palmas van El Oruco en Abel Harana.
De verwijzing naar Pastora leidt onvermijdelijk naar La Niña de los Peines, een van de sleutelfiguren van die periode. De opening werkt als een intentieverklaring: historische flamenco verschijnt niet opgesloten in een vitrine, maar in een instrumentatie die het populaire, stedelijke en spectaculaire karakter van die jaren oproept.
De tweede passage brengt Ángeles Toledano, El Perrete en Manuel de la Tomasa samen. Het aangekondigde repertoire combineert een driestemmige caña, bambera, stijlen uit de Levante en cantiñas, met David de Arahal en Alfredo Lagos op gitaar.
Hier draait het om de relatie tussen poëzie en cante in de culturele omgeving van de Generatie van ’27. Ook het intergenerationele doel is duidelijk: drie jonge stemmen gaan in dialoog met historisch materiaal zonder noodzakelijkerwijs de vormen van een eeuw geleden te imiteren.
Dit is het fragment dat de Biënnale koos voor de open repetitie van 4 september. De titel vertrekt van het beeld van een kring rond de maan als voorteken en ontwikkelt zich rond granaína y media, een van de cantes die Antonio Chacón beslissend hielp naar de concertzaal te brengen.
De officiële fiche vermeldt Patricia Guerrero en Eduardo Leal in de dans, begeleid door de saxofoons van Juan Jiménez en Alfonso Padilla en de gitaren van José Luis Medina en Jesús Rodríguez. De openbare repetitie werd echter uitgevoerd door Guerrero en Andrés Marín. Het meest voorzichtige is daarom de programmaverwijzing als geplande cast te beschouwen zolang er geen update verschijnt.
De combinatie is bijzonder interessant: de saxofoon, hier verbonden met de drukte van de grote shows uit de jaren twintig, trekt zich terug om samen te gaan met een cante vol spanning en ingetogenheid.
De vierde passage behoort tot het Ballet Flamenco de Andalucía en is opgebouwd rond twee mijlpalen uit 1926: de toekenning van de tweede Llave de Oro del Cante aan Manuel Vallejo en de uitgave van de rumba Catalina.
Het gaat niet alleen om een verwijzing naar Vallejo. De choreografie onderzoekt hoe dans een moment kan vieren en herlezen waarin cante massale publieken en nieuwe vormen van verspreiding veroverde.
Het vijfde deel is voor Rosario La Tremendita, die zingt en bas speelt, met Manolo Franco op gitaar. De titel van de passage, Tremenda petenera. Vuelta a un mundo nuevo, kondigt de benadering perfect aan.
De petenera behoudt al haar historische gewicht, maar komt terecht in de taal van een artiest die gewend is met nieuwe texturen, instrumenten en structuren te werken. Dit is waarschijnlijk een van de momenten waarop het duidelijkst zal worden dat de gala het verleden niet wil reproduceren, maar het productief wil maken in het heden.
Arcángel staat centraal in een passage rond de idas y vueltas, met Manolo Franco en Alfredo Lagos op gitaar, Daniel Suárez op percussie en El Oruco en Abel Harana op palmas.
Het idee van ida y vuelta past perfect bij een gala over circulatie: muziek reist, verandert en keert terug. De stem van Arcángel, die zich zowel in traditioneel repertoire als in onderzoeksprojecten beweegt, past bijzonder goed bij dit deel van het traject.
El mundo en una peineta wordt het terrein van Martirio, begeleid door Alfredo Lagos, Daniel Suárez en de compás van El Oruco en Abel Harana.
Het is een van de meest natuurlijke combinaties in de hele productie. Martirio werkt al decennia met copla, flamenco, lied, jazz en een eigen iconografie waarin de peineta bijna een visuele handtekening is. In een werk dat het ecosysteem van cuplés en variété terughaalt, is haar aanwezigheid geen randverschijnsel: ze vertegenwoordigt een lijn van continuïteit tussen die hybride vormen en hedendaagse creatie.
Na verschillende passages van expansie en vermenging trekt het programma zich terug in de soleá van José el de la Tomasa, begeleid door David de Arahal. De expliciete verwijzing naar de Alameda de Hércules brengt de voorstelling naar een diep Sevillaanse herinnering.
Het is een van de momenten waarop stem, tijd en overdracht vermoedelijk belangrijker zullen zijn dan uiterlijke spektakelwaarde. Zo plaatst de Biënnale de wortel van de cante in het centrum van het verhaal, niet als nostalgisch tegengewicht, maar als een van de krachten die al het andere dragen.
De laatste van de negen passages is voor José Mercé, met David de Arahal op gitaar, en is gewijd aan de seguiriyas. De keuze sluit aan bij de Jerez-afkomst van de cantaor en bij de herinnering aan Paco la Luz, een van zijn voorouders en een sleutelfiguur in de overdracht van siguiriya-stijlen.
Mercé op dit punt in het programma plaatsen zorgt voor een zeer intense climax vóór de laatste verandering van register. Lees meer over zijn aanwezigheid in deze editie in onze gids over José Mercé op de Biënnale 2026 en zijn voorstelling Toquen a rebato.
Na de seguiriya eindigt de gala niet in ingetogenheid. De afsluiting wordt een gezamenlijke romería por fandangos, met alle deelnemers.
De keuze heeft een heel concrete historische bedoeling. Tijdens het Concurso de Cante Jondo van Granada in 1922 werden fandangos uitgesloten omdat ze te nauw met folklore zouden zijn verbonden. Enkele jaren later werden ze echter enorm populair en een van de grote motoren van flamenco voor een massapubliek.
Afsluiten met fandangos keert die hiërarchie om: wat ooit werd afgewezen omdat het niet “jondo” genoeg leek, eindigt als een gezamenlijk feest. Het is een van de slimste ideeën van het programma omdat het het argument van de hele avond samenvat: de geschiedenis van de flamenco verloopt niet in een rechte lijn en ook het populaire kan traditie worden.
De voorstelling gebruikt 1926 als observatiepunt omdat in dat jaar verschillende beslissende gebeurtenissen samenkwamen.
Flamenco bereikte een nieuwe publieksdimensie. Stierenarena’s, theaters en bioscopen konden duizenden toeschouwers samenbrengen, terwijl platen stemmen veel verder brachten dan de plek waar ze waren opgenomen.
Over de Ópera Flamenca wordt al decennia gediscussieerd. Voor sommigen betekende het commercialisering die bepaalde cantes verdrong; voor anderen was het een periode van enorme creativiteit en expansie die essentiële artiesten, stijlen en opnamen voortbracht.
El mundo por montera vermijdt een simplistische lezing. Het stelt niet dat alles vroeger puurder was of dat populair succes de kunst automatisch vernietigde. Integendeel, het gebruikt de spanning tussen intimiteit en spektakel om uit te leggen waarom flamenco kon groeien en tegelijk kleinere ruimtes van overdracht kon behouden.
Dat debat is nog steeds actueel. De gala laat zien hoe vandaag een bijna kale soleá, een groot dansensemble, saxofoons, bas, percussie en een stierenarena voor duizenden mensen naast elkaar bestaan.
De keuze voor de Plaza de Toros de la Real Maestranza heeft historische betekenis. Een eeuw geleden waren stierenarena’s enkele van de ruimtes die flamenco tot een voorstelling voor grote publieken maakten. Deze herlezing van 1926 naar de arena van Sevilla brengen, plaatst het genre opnieuw in een architecturaal formaat dat aan zijn expansie heeft bijgedragen.
Bovendien dwingt de Maestranza tot een andere manier van denken over schaal. Het is geen klassiek lijsttheater: de arena, de afstand, de hoogte van de tribunes en het ronde karakter beïnvloeden de perceptie van cante en baile.
De arena is bovendien een van de meest bijzondere locaties van de hele editie. We namen haar op in onze selectie van de spectaculairste locaties van de Flamencobiënnale van Sevilla 2026.
De Biënnale classificeert El mundo por montera als Unieke Nacht. Dat betekent dat de ontmoeting van artiesten, het script en de relatie met deze ruimte als een eenmalige afspraak binnen de editie zijn ontworpen.
Dit moet niet worden verward met de officiële opening van het festival. De 24e Biënnale begint op 9 september op Plaza de San Francisco met de gezongen opening Ecos primitivos. Cante en altura, danza en tierra. De gala in de Maestranza volgt de dag erna als de eerste grote avond van het hoofdprogramma.
Bekijk voor de andere afspraken in dit formaat de volledige kalender van Unieke Nachten van de Biënnale 2026.
De gala staat gepland voor donderdag 10 september 2026 om 21:30 uur. De Culturele Agenda van Andalusië vermeldt prijzen vanaf 25 euro. Op de officiële fiche van de Biënnale is de toegang tot de ticketverkoop nog actief.
De Plaza de Toros de la Real Maestranza ligt aan Paseo de Cristóbal Colón 12, Sevilla, aan de rivier en op enkele minuten lopen van de kathedraal, El Arenal en Puerta de Jerez.
Omdat het om een grootschalige voorstelling met slechts één uitvoering gaat, raden we aan de aankoop niet tot het laatste moment uit te stellen. Beschikbaarheid en sectoren kunnen veranderen naarmate de datum dichterbij komt.
Bekijk ook onze algemene gids over tickets, prijzen en kortingen voor de Biënnale 2026.
Dankzij de ligging kun je de gala goed combineren met een wandeling door het centrum en El Arenal. Kom je speciaal voor de Biënnale, plan dan genoeg tijd om rustig aan te komen, de juiste ingang te vinden en vóór aanvang je plaats in te nemen.
De volgende dag, 11 september, gaat het programma verder met Antonio Rey in Espacio Turina, Sara Baras in Teatro de la Maestranza en La Tremendita in Teatro Central, naast andere voorstellen. Om die eerste dagen te plannen hebben we een aparte gids gemaakt over wat je tijdens het eerste weekend van de Biënnale 2026 kunt zien.
Wil je de hele reis plannen, bekijk dan de algemene gids voor de Flamencobiënnale van Sevilla 2026.
Luister hoe de cante zich aanpast aan een ruimte die voor duizenden mensen is ontworpen. De geschiedenis die de voorstelling herdenkt, gaat precies over die sprong van kleine omgevingen naar massale zalen.
Ze zijn geen excentrieke versiering. Ze verwijzen rechtstreeks naar het muzikale klimaat van de jaren twintig en verschijnen zowel in expansieve momenten als in de ingetogenheid van de granaína.
De affiche zet “oud” niet tegenover “nieuw”. José Mercé, José el de la Tomasa, Ángeles Toledano, El Perrete en Manuel de la Tomasa nemen verschillende plaatsen in binnen een nog levende keten van overdracht.
Petenera, cantes de ida y vuelta, soleá, seguiriya en fandangos krijgen verschillende dramatische functies. De gala biedt een zeldzame kans om te zien hoe een stijl zijn identiteit kan behouden en tegelijk kan veranderen afhankelijk van wie hem uitvoert en in welke context hij wordt geplaatst.
Dit is waarschijnlijk de historische sleutel die het gemakkelijkst over het hoofd wordt gezien. Het programma eindigt juist met de viering van een cante die het Concurso de Granada van 1922 uitsloot omdat die volgens de organisatoren niet goed paste bij hun idee van het jondo.
Andrés Marín en Luis Ybarra hebben niet alleen een affiche samengesteld. De verlichting, het gebruik van de arena, het dansensemble, de veranderingen in instrumentatie en de volgorde van de artiesten maken deel uit van het verhaal over hoe flamenco een grote podiumkunst werd.
| Vraag | Antwoord |
|---|---|
| Wanneer is het? | Donderdag 10 september 2026 om 21:30 uur. |
| Waar? | Plaza de Toros de la Real Maestranza de Caballería de Sevilla. |
| Wie zingen er? | José Mercé, José el de la Tomasa, Martirio, Arcángel, La Tremendita, Ángeles Toledano, El Perrete en Manuel de la Tomasa. |
| Wie danst? | Ballet Flamenco de Andalucía met Patricia Guerrero; in de fiche van een passage staat ook Eduardo Leal. |
| Wie regisseert? | Andrés Marín en Luis Ybarra. |
| Uit hoeveel delen bestaat het? | Negen passages en een afsluitende romería por fandangos. |
| Wat kosten de tickets? | Vanaf €25 volgens de Culturele Agenda van Andalusië. |
| Is het een Unieke Nacht? | Ja, de Biënnale programmeert het als één enkele voorstelling. |
El mundo por montera heeft vanzelfsprekend aantrekkingskracht doordat het een uitzonderlijk aantal artiesten samenbrengt, maar de werkelijke waarde gaat verder dan de affiche. De gala biedt een volledige lezing van een historisch moment waarop flamenco van schaal, verspreidingsmiddelen en relatie met het publiek veranderde.
De keuze voor de Maestranza, de saxofoons, het eerbetoon aan Vallejo, de petenera van La Tremendita, de soleá van José el de la Tomasa, de seguiriya van José Mercé en de slotromería por fandangos maken deel uit van één argument. Het werk kijkt naar 1926 om te vragen wat blijft, wat is veranderd en hoe een traditie levend blijft wanneer iedere generatie haar opnieuw interpreteert.
Daarom is ons advies niet alleen te gaan om “veel artiesten te zien”. De beste manier om van de avond te genieten is het traject te volgen en te zien hoe elke interventie aansluit op de vorige en de volgende voorbereidt. Als het concept werkt zoals bedoeld, zal de echte hoofdrol liggen bij de relatie tussen de herinnering van de flamenco en haar heden.
Op donderdag 10 september 2026 om 21:30 uur in de Plaza de Toros de la Real Maestranza de Caballería de Sevilla.
De cante-affiche brengt José Mercé, José el de la Tomasa, Martirio, Arcángel, La Tremendita, Ángeles Toledano, El Perrete en Manuel de la Tomasa samen. In de dans neemt het Ballet Flamenco de Andalucía met Patricia Guerrero deel, naast een uitgebreid team van gitaristen, saxofonisten, percussionisten en palmas.
De artistieke leiding is in handen van Andrés Marín en Luis Ybarra. Marín tekent ook voor het esthetische concept en beiden delen script en programma.
De officiële opening van de 24e Biënnale vindt op 9 september plaats met Ecos primitivos op Plaza de San Francisco. El mundo por montera volgt op de 10e als grote gala en eerste grote Unieke Nacht van het hoofdprogramma.
Het programma voert onder meer langs caña, bambera, stijlen uit de Levante, cantiñas, granaína y media, petenera, cantes de ida y vuelta, soleá, seguiriya en fandangos.
Omdat het honderd jaar geleden is dat een beslissende periode begon: Pepe Marchena trad toe tot de circuits van de Ópera Flamenca, Manuel Vallejo ontving de tweede Llave de Oro del Cante en bracht Catalina uit, en elektrische opname veranderde de verspreiding van flamenco op plaat.
De Culturele Agenda van Andalusië vermeldt prijzen vanaf 25 euro. Beschikbaarheid en sectoren moeten via het officiële verkoopkanaal van de Biënnale worden gecontroleerd.
Aan Paseo de Cristóbal Colón 12, in de wijk El Arenal in Sevilla, aan de Guadalquivir en vlak bij het historische centrum.
Er staat geen andere uitvoering gepland. De Biënnale presenteert het als een Unieke Nacht op 10 september.
De officiële programmaverwijzing noemt Patricia Guerrero en Eduardo Leal in de passage El cerco y la luna. De open repetitie van 4 september werd uitgevoerd door Guerrero samen met Andrés Marín. Zolang de Biënnale de fiche niet bijwerkt, beschouwen we Eduardo Leal als de geplande cast voor de voorstelling en de repetitie van Marín als een scenische voorproef, niet als bevestiging van een castwissel.
Informatie gecontroleerd op 5 september 2026. De organisatie kan cast, ticketbeschikbaarheid of technische details vóór de voorstelling nog aanpassen.
In veel steden raken flamenco-tablao’s gemakkelijk uitverkocht, vooral in het weekend en in het hoogseizoen. Daarom is het, als je je data al weet, het belangrijkst om online te boeken.
Directe aanbeveling: boek online via onze website om je plek te garanderen en met alles geregeld aan te komen. Als je je bestemming al hebt, ga dan direct naar jouw stad om beschikbare opties en duidelijke aanbevelingen te bekijken.
Lees meer hierover met je favoriete AI:
Vond je dit artikel leuk? Deel het!:
Artikel gepubliceerd door:
Complete gids voor het Flamencofestival Mérida 2026: programma, artiesten, data, tijden, locaties, prijzen en officiële ticketverkoop.
Het Andalusische Peña-circuit in Sevilla 2026 brengt 56 gratis optredens naar 41 plaatsen in de provincie, met zang, dans en flamencogitaar.
