De 24e Flamencobiënnale van Sevilla plaatst de flamencozang in een van de zwaartepunten van haar programma. Tussen 9 september en 3 oktober 2026 brengt Sevilla stemmen van verschillende generaties, scholen en regio’s samen in een editie die de organisatie zelf samenvat met een bijzonder veelzeggend cijfer: bijna dertig programmaonderdelen rond flamencozang en meer dan honderd stemmen tijdens het festival.
Er is daarom niet één enkele manier om de flamencozang tijdens deze Biënnale te volgen. Het programma loopt van historische figuren als José Mercé, Carmen Linares en José de la Tomasa via volledig gevestigde artiesten als Arcángel, Mayte Martín, Marina Heredia, Israel Fernández, Antonio Reyes en La Tremendita naar een jongere generatie met namen als Ángeles Toledano, María Terremoto, Rocío Luna, El Perrete en Manuel de la Tomasa.
Deze gids ordent dat landschap om je te helpen begrijpen welke generaties naast elkaar staan, welke artiesten de moeite waard zijn om te volgen en welke afspraken tot de belangrijkste behoren als je flamencozang als rode draad door je Biënnale 2026 wilt laten lopen.
Snel antwoord: de Flamencobiënnale van Sevilla 2026 biedt een van haar breedste en generationeel meest diverse programma’s rond flamencozang. Tot de belangrijkste afspraken behoren de gala-avond El mundo por montera, Ángeles Toledano, Israel Fernández, Rancapino Chico, Arcángel, Antonio Reyes, José Mercé, Mayte Martín, Marina Heredia en de afsluiting van Carmen Linares met Marina Heredia, María Terremoto en Rocío Luna. De aantrekkingskracht van het programma zit niet alleen in de grote namen, maar ook in de manier waarop het traditie en heden tegenover elkaar zet, flamencofamilies samenbrengt en dialogen tussen generaties creëert.
Laatst bijgewerkt: 2 september 2026. Het programma en de beschikbaarheid van tickets kunnen veranderen. Controleer altijd de officiële pagina van elke voorstelling voordat je je bezoek plant.
Complete gids voor de Biënnale 2026 · Eenmalige Avonden · Officieel programma
Meer dan honderd stemmen betekent niet dat de Biënnale een geïsoleerd blok heeft gebouwd dat uitsluitend aan zang is gewijd. Het tegendeel is waar: de stem loopt door de hele editie. Ze klinkt in klassieke recitals, wereldpremières, grote producties in het Teatro de la Maestranza, ontmoetingen tussen flamencofamilies, dansvoorstellingen waarin de zang een structurele rol speelt en Eenmalige Avonden die speciaal voor Sevilla zijn gecreëerd.
Het officiële programma spreekt over generaties, regio’s, scholen en gevoeligheden. Dat idee helpt de editie van 2026 beter te begrijpen: het doel is niet één esthetiek van de flamencozang te verdedigen, maar te tonen hoe verschillende manieren van omgaan met traditie naast elkaar bestaan.
Binnen hetzelfde festival zijn radicaal verschillende voorstellen te horen: Mayte Martíns terugkeer naar oud repertoire, de herinnering aan 78-toerenplaten die Rancapino Chico inspireert, de hedendaagse muzikale persoonlijkheid van Israel Fernández, de eigen schrijfstijl en verbeeldingswereld van Ángeles Toledano of een grootschalige symfonische productie van Marina Heredia.
Een van de grote sterke punten van 2026 is dat het publiek kan vergelijken hoe verschillende generaties essentiële vragen binnen de flamenco benaderen: wat het betekent om traditie te respecteren, hoe ver een repertoire kan worden veranderd, hoe een cante wordt doorgegeven en waar persoonlijke creatie begint.
Onder de stemmen met de langste loopbaan neemt José Mercé een centrale plaats in. Op 20 september keert hij terug naar het Teatro de la Maestranza met Toquen a rebato, een Eenmalige Avond die een idee herneemt dat al tijdens de Biënnale van 2016 werkte: zijn stem tegenover drie gitaren plaatsen. Ditmaal ontstaat de dialoog met een jongere generatie gitaristen —David de Arahal, José del Tomate en Manuel Cerpa— waardoor het idee van overdracht heel concreet wordt.
Ook Carmen Linaresheeft een bijzonder gewicht als hoofdfiguur van een van de grote slotafspraken. Op 3 oktober Perlas a millares viert de dertigste verjaardag van haar Antología de la Mujer en el Cante en brengt Marina Heredia, María Terremoto en Rocío Luna samen, met Rafaela Carrasco in de dans. De voorstelling werkt niet alleen als eerbetoon: ze maakt van de herinnering aan vrouwelijke flamencozang een dialoog tussen verschillende generaties.
Bij deze referenties komen namen als José de la Tomasa, aanwezig in de grote openingsgala, en zeer karaktervolle stemmen als Aurora Vargas, in een editie die veel aandacht heeft voor herinnering en rechtstreeks doorgegeven repertoire.
Op 30 september ontvangt het Teatro Lope de Vega Mayte Martín met Arqueología de lo puro. De voorstelling vertrekt vanuit een duidelijke esthetische keuze: grote werken uit de oude flamenco terughalen, waaronder stukken die naar de achtergrond zijn verdwenen, en ze verdedigen zonder ze aan hedendaagse trends te onderwerpen.
Het gaat niet om nostalgie. Terugkijken dient om een artistieke positie in het heden op te bouwen. Daardoor is Mayte Martín een van de nuttigste referenties om het debat te begrijpen dat door de hele Biënnale loopt: hoe je kunt bewaren zonder te bevriezen en creëren zonder de herinnering te verliezen.
Tussen de historische meesters en de jongste stemmen staat een generatie die de hedendaagse flamencozang al jaren mede bepaalt. De Biënnale 2026 geeft haar een zeer zichtbare plaats.
Arcángel presenteert op 17 september in het Teatro Lope de Vega La copla del cante, een Eenmalige Avond die de relatie tussen flamenco en copla opnieuw bekijkt via de herinnering aan artiesten als Marchena, Caracol, Pepe Pinto, Canalejas en La Paquera de Jerez.
De volgende dag Antonio Reyes presenteert Seis cuerdas, seis, eveneens in het Lope de Vega, als dialoog tussen zijn zang en zes gitaristen: Rafael Riqueni, Manolo Franco, Diego del Morao, Joni Jiménez, José del Tomate en Nono Reyes.
Daarnaast Israel Fernández brengt De oro y marfil op 14 september naar de Patio de la Montería van het Real Alcázar, met Diego del Morao en een bredere muzikale bezetting. Het is een van de producties die het best laten zien hoe flamencowortels vanuit een volledig hedendaagse klanktaal kunnen worden geprojecteerd.
Op 1 oktober Marina Heredia treedt in het Teatro de la Maestranza op met het Koninklijk Symfonieorkest van Sevilla in ¡En libertad! El camino de los gitanos. De voorstelling verbindt historische herinnering, Roma-identiteit en grootschalige muzikale creatie.
Haar aanwezigheid toont een andere dimensie van flamencozang: de stem verschijnt niet alleen in het format zanger-gitaar. Ze kan samengaan met een orkest, een uitgebreide dramaturgie en historisch onderzoek, zonder haar rol als expressief centrum van de productie te verliezen.
Een van de interessantste ontwikkelingen van de Biënnale 2026 is de komst van jonge artiesten die niet alleen als gasten deelnemen, maar met eigen projecten en persoonlijke artistieke verhalen.
Het duidelijkste voorbeeld is Ángeles Toledano. Op 12 september presenteert ze in het Teatro Alameda de wereldpremière van La misma sangre del cuerpo, haar eerste eigen voorstelling op de Biënnale. De productie bouwt voort op de wereld van haar album Sangre Sucia en plaatst een zangeres met een klassieke vorming tegenover een zeer persoonlijke schrijfstijl, esthetiek en podiumtaal.
Haar positie is bijzonder veelzeggend: ze neemt ook deel aan El mundo por montera, de grote gala-avond van 10 september, naast artiesten als José Mercé, José de la Tomasa, Arcángel en La Tremendita. In slechts twee dagen plaatst de Biënnale haar eerst binnen een collectieve genealogie en daarna aan het hoofd van haar eigen creatie.
María Terremoto staat voor een heel directe continuïteit met de grote zangfamilies van Jerez, terwijl Rocío Luna op de grote slotavond naast Carmen Linares en Marina Heredia verschijnt als een van de jonge stemmen die worden opgenomen in een historische vertelling over vrouwelijke flamencozang.
El Perrete en Manuel de la Tomasa nemen deel aan de gala-avond El mundo por montera. Daarbij komt de Gala van het Andalusische Circuit voor Jonge Flamencoartiesten, gepland op 20 september in het Teatro Alameda.
De Biënnale organiseert haar stemmen niet alleen op leeftijd. Ze verbindt ze ook via regio, familie en uitvoeringstraditie.
Het Real Alcázar biedt een bijzonder duidelijk voorbeeld. Na Israel Fernández brengt op 15 september Rancapino Chico de wereldpremière van Pizarra, een project geïnspireerd door oude 78-toerenopnamen en de grote meesters van de cante. De volgende dag Xerezanías brengt Luis El Zambo, Dolores Agujetas, Antonio de la Malena, Manuel Valencia en Las Tatas de Jerez samen.
In drie opeenvolgende avonden gaat de Patio de la Montería zo van een grote hedendaagse stem naar een reflectie op de herinnering van oude opnamen en uiteindelijk naar een ontmoeting van flamencofamilies en lijnen uit Jerez. Voor liefhebbers die willen begrijpen hoe de cante wordt doorgegeven, is dit een van de meest samenhangende blokken van de hele editie.
Bekijk onze gids voor flamenco in het Real Alcázar tijdens de Biënnale 2026.
Jerez is sterk aanwezig via Mercé, de families van Xerezanías, María Terremoto, Capullo de Jerez en José de los Camarones. Cádiz is aanwezig in Rancapino Chico’s manier om de cante te benaderen en bij artiesten als Encarna Anillo. Huelva heeft een fundamentele stem in Arcángel; Granada in Marina Heredia; en Sevilla draagt eigen figuren en lijnen bij, naast ontmoetingen die speciaal voor de stad zijn gecreëerd.
Vrouwelijke flamencozang heeft in de editie van 2026 een structureel gewicht, niet alleen door het aantal artiesten, maar door de manier waarop het programma een historische dialoog opbouwt.
Carmen Linares sluit de Biënnale af met een nieuwe benadering van haar Antología de la Mujer en el Cante, een bepalend werk dat repertoires van grote zangeressen uit het verleden terughaalde en centraal stelde. Het programma van Perlas a millares roept namen op als Niña de los Peines, La Mejorana, La Trini, La Serneta en La Repompa en voegt actuele stemmen van verschillende generaties toe.
Marina Heredia, María Terremoto en Rocío Luna maken van dat eerbetoon een levende lijn, geen museale terugblik. Elders in het programma brengt Ángeles Toledano een wereldpremière vanuit haar eigen creatieve universum en La Tremendita presenteert Menos es más, een wereldpremière op 11 september in het Teatro Central.
Een van de interessantste lezingen van het vrouwelijke programma is juist het naast elkaar bestaan van twee schijnbaar tegengestelde bewegingen: repertoires terughalen en een eigen stem schrijven.
| Datum | Artiest / productie | Locatie | Kernpunt |
|---|---|---|---|
| 10 september | El mundo por montera | Real Maestranza | Intergenerationele gala |
| 11 september | La Tremendita · Menos es más | Teatro Central | Wereldpremière |
| 12 september | Ángeles Toledano · La misma sangre del cuerpo | Teatro Alameda | Wereldpremière |
| 14 september | Israel Fernández · De oro y marfil | Real Alcázar | Hedendaagse flamencozang |
| 15 september | Rancapino Chico · Pizarra | Real Alcázar | Wereldpremière |
| 16 september | Xerezanías | Real Alcázar | Flamencofamilies uit Jerez |
| 17 september | Arcángel · La copla del cante | Lope de Vega | Eenmalige Avond |
| 18 september | Antonio Reyes · Seis cuerdas, seis | Lope de Vega | Cante en zes gitaren |
| 20 september | José Mercé · Toquen a rebato | Maestranza | Eenmalige Avond |
| 30 september | Mayte Martín · Arqueología de lo puro | Lope de Vega | Oud repertoire |
| 1 oktober | Marina Heredia + ROSS | Maestranza | Grootschalig symfonisch format |
| 3 oktober | Carmen Linares + gasten · Perlas a millares | Maestranza | Intergenerationele afsluiting |
Selectie van bijzonder relevante afspraken om de flamencozang te volgen. De Biënnale omvat nog veel andere optredens waarin de flamencostem een hoofdrol speelt.
Als je vooral klassieke vormen en een heel directe relatie tussen stem, repertoire en gitaar wilt horen, let dan vooral op Mayte Martín, Rancapino Chico, José Mercé, Antonio Reyes en verschillende ontmoetingen van flamencofamilies. Ook bijzonder interessant kan zijn A canela y clavo, met Esperanza Fernández, Duquende, José Valencia, Pepe Torres en Nazaret Reyes.
Voor een opener blik op actuele creatie bieden Ángeles Toledano, La Tremendita, Israel Fernández en Marina Heredia vier heel verschillende routes. Er bestaat niet één enkele “avant-garde van de cante”: de Biënnale toont meerdere manieren om vooruit te gaan.
De beste strategie is om niet te veel op elkaar lijkende artiesten te kiezen. Bouw een klein generatiepad: een grote historische referentie, een gevestigde stem en een jonge productie. Bijvoorbeeld José Mercé of Mayte Martín; Israel Fernández, Arcángel of Marina Heredia; en Ángeles Toledano of een van de jongere voorstellen.
Tickets, prijzen en kortingen · Grote premières · Wat zien als er geen tickets meer zijn
De organisatie spreekt over meer dan honderd stemmen verdeeld over bijna dertig programmaonderdelen rond flamencozang. Niet alles zijn exclusieve recitals: veel stemmen maken deel uit van gala’s, ontmoetingen, dansvoorstellingen of grootschalige producties.
Tot de opvallendste namen behoren José Mercé, Carmen Linares, José de la Tomasa, Mayte Martín, Arcángel, Marina Heredia, Israel Fernández, Antonio Reyes, La Tremendita, Rancapino Chico, Ángeles Toledano, María Terremoto en Rocío Luna, naast vele anderen.
Ja. Ángeles Toledano presenteert voor het eerst een eigen voorstelling op de Biënnale en ook stemmen als Rocío Luna, María Terremoto, El Perrete en Manuel de la Tomasa zijn aanwezig, naast de Gala van het Andalusische Circuit voor Jonge Flamencoartiesten.
De gala-avond El mundo por montera op 10 september in de Real Maestranza brengt José Mercé, José de la Tomasa, Arcángel, La Tremendita, Ángeles Toledano, El Perrete en Manuel de la Tomasa samen, naast andere artiesten.
Perlas a millares op 3 oktober in het Teatro de la Maestranza viert de dertigste verjaardag van Antología de la Mujer en el Cante van Carmen Linares. Marina Heredia, María Terremoto en Rocío Luna nemen ook deel.
Een van de duidelijkste opties is Arqueología de lo puro van Mayte Martín, op 30 september in het Teatro Lope de Vega. Ook Pizarra van Rancapino Chico is geïnspireerd door oude 78-toerenopnamen.
Jerez verschijnt op veel momenten in het programma. Hoogtepunten zijn José Mercé, María Terremoto en vooral Xerezanías op 16 september in het Real Alcázar, met Luis El Zambo, Dolores Agujetas, Antonio de la Malena, Manuel Valencia en Las Tatas de Jerez.
Ja. Daartoe behoren Menos es más van La Tremendita, La misma sangre del cuerpo van Ángeles Toledano en Pizarra van Rancapino Chico.
Het volledige programma en de verkooplinks staan op de officiële website van de Biënnale. Je kunt ook onze gids voor tickets, prijzen en kortingen.
Controleer eerst de officiële kanalen voor het geval er nieuwe plaatsen beschikbaar komen. Als er niets beschikbaar is, bekijk dan onze gids over wat je kunt zien als de tickets voor de Biënnale zijn uitverkocht.
Het programma van 2026 presenteert flamencozang niet als een stilstaand beeld van het verleden. Het toont haar als een bewegende keten van overdracht: meesters die referenties blijven, gevestigde artiesten die een eigen taal hebben ontwikkeld en jonge stemmen die steeds meer creatieve verantwoordelijkheid krijgen.
Juist die ontmoeting tussen generaties is waarschijnlijk een van de beste redenen om flamencozang als rode draad door de 24e Flamencobiënnale van Sevilla te volgen.
In veel steden raken flamenco-tablao’s gemakkelijk uitverkocht, vooral in het weekend en in het hoogseizoen. Daarom is het, als je je data al weet, het belangrijkst om online te boeken.
Directe aanbeveling: boek online via onze website om je plek te garanderen en met alles geregeld aan te komen. Als je je bestemming al hebt, ga dan direct naar jouw stad om beschikbare opties en duidelijke aanbevelingen te bekijken.
Lees meer hierover met je favoriete AI:
Vond je dit artikel leuk? Deel het!:
Artikel gepubliceerd door:
Hotel Triana keert terug naar de Flamencobiënnale 2026 met drie Unieke Avonden: Mujeres gitanas, Uvitas negras en Andalucía en el tiempo. Data, artiesten, geschiedenis en tickets.
Carmen Linares sluit de Flamencobiënnale van Sevilla 2026 af met Perlas a millares, een unieke avond voor 30 jaar Antología de la mujer en el cante.
Gids met de niet te missen flamencogitaarshows van de Flamencobiënnale Sevilla 2026, met Antonio Rey, Riqueni, Cañizares, Diego del Morao, Dani de Morón en meer.
