Sara Baras keert in 2026 terug naar de Flamencobiënnale van Sevilla met een van de meest verwachte gebeurtenissen van de 24e editie: de wereldpremière van Infinita, haar twintigste voorstelling en een liefdesverklaring aan Andalusië, opgebouwd vanuit dans, herinnering, folklore en de identiteit van de acht provincies.
De danseres uit Cádiz staat in het Teatro de la Maestranza op 11, 12 en 13 september 2026, telkens om 20:00 uur. Dit is niet zomaar een bezoek. De Biënnale presenteert deze terugkeer als een van de grote gebeurtenissen van de editie en als de opening van het Maestranza-programma binnen het festival, evenals het begin van het theaterseizoen.
Het cijfer dat de ware betekenis van deze hereniging laat zien, is de verstreken tijd: veertien jaar sinds haar laatste Biënnale. In 2012 bracht ze op hetzelfde podium La Pepa, eveneens gedurende drie avonden, en toen waren alle 5.100 beschikbare plaatsen uitverkocht.
14
11, 12 en 13 september 2026
20:00 uur · Teatro de la Maestranza
Wereldpremière van Infinita
Regie, script en choreografie: Sara Baras
Originele muziek: Keko Baldomero
Kort antwoord: Sara Baras presenteert Infinita op de Flamencobiënnale van Sevilla op 11, 12 en 13 september 2026 om 20:00 uur in het Teatro de la Maestranza. Het is een wereldpremière die speciaal voor de Biënnale is gemaakt, een eerbetoon aan Andalusië via acht vrouwen die de acht provincies vertegenwoordigen, en het markeert de terugkeer van de artieste naar het festival, veertien jaar na La Pepa (2012).
Laatst bijgewerkt: 31 augustus 2026. Alle drie de voorstellingen van Infinita staan vermeld als uitverkocht binnen deze editie. De beschikbaarheid kan veranderen als er plaatsen vrijkomen, dus controleer altijd de officiële kanalen.
Toen het programma van de 24e Biënnale in februari werd gepresenteerd, stond de naam Sara Baras voor een idee dat veel verder ging dan het boeken van een grootschalige productie: de terugkeer van een internationale grootheid van de flamencodans na veertien jaar afwezigheid.
De organisatie heeft deze hereniging tot een van de symbolische pijlers van de editie gemaakt. Infinita komt niet naar Sevilla nadat het elders in première is gegaan en ook niet als een volgende halte van een tournee. Het werk is voor de Biënnale gemaakt en beleeft hier zijn wereldpremière.
Dat exclusieve karakter van de creatie is belangrijk. De Biënnale van 2026 wil dat een groot deel van het programma als een gebeurtenis op zichzelf wordt ervaren en niet alleen als een opeenvolging van voorstellingen. Bij Sara Baras wordt die inzet onderstreept door drie opeenvolgende voorstellingen in de Grote Zaal van het Teatro de la Maestranza.
De laatste keer dat Sara Baras deelnam aan de Biënnale was in september 2012. Ze presenteerde La Pepa, een voorstelling geïnspireerd op de Grondwet van Cádiz van 1812, waarvan kort daarvoor het tweehonderdjarig bestaan was gevierd.
Ook toen reserveerde het Maestranza drie avonden voor het gezelschap: 14, 15 en 16 september 2012. De 5.100 beschikbare plaatsen voor die voorstellingen waren uitverkocht.
De vergelijking met 2026 ligt voor de hand. Veertien jaar later keert ze terug naar hetzelfde theater, opnieuw voor drie dagen en opnieuw met een vraag die al vóór het begin van de Biënnale tot een volledige uitverkoop heeft geleid. Maar het artistieke uitgangspunt is heel anders: waar La Pepa naar een concrete historische episode keek, richt Infinita de blik op heel Andalusië, de artistieke rijpheid van de artieste en het erfgoed dat via flamenco wordt doorgegeven.
| Datum | Tijd | Voorstelling | Locatie | Status |
|---|---|---|---|---|
| Vrijdag 11 september | 20:00 | Infinita · wereldpremière | Teatro de la Maestranza | Uitverkocht |
| Zaterdag 12 september | 20:00 | Infinita | Teatro de la Maestranza | Uitverkocht |
| Zondag 13 september | 20:00 | Infinita | Teatro de la Maestranza | Uitverkocht |
Alle drie de voorstellingen maken deel uit van de 24e Flamencobiënnale van Sevilla, die plaatsvindt van 9 september tot en met 3 oktober. De voorstelling van de 11e is de wereldpremière van het werk en opent het programma van het Teatro de la Maestranza binnen het festival.
Eerder, op 10 september, organiseert de Biënnale het grote gala El mundo por montera in de stierenarena van de Real Maestranza. Daarom is het nauwkeuriger om Infinita te zien als de grote podiumopening van het Maestranza en een van de openingsmomenten van de editie, en niet als de chronologisch eerste activiteit van het hele festival.
Infinita vertrekt vanuit een vraag die Sara Baras zelf stelt bij de presentatie van het project: hoe geef je aan een land terug wat dat land een artieste heeft gegeven.
Het antwoord is een voorstelling gewijd aan Andalusië. Het wil geen letterlijke gids langs de provincies zijn en evenmin een verzameling regionale ansichtkaarten. De benadering is theatraler en emotioneler: een land bekijken via zijn verschillen en zoeken naar de gemeenschappelijke hartslag die ze verbindt.
Het werk is bovendien de twintigste voorstelling in de geschiedenis van het gezelschap. Dat gegeven plaatst de première op een moment van reflectie en artistieke rijpheid. Na decennia waarin Baras flamenco naar internationale podia bracht, gebruikt ze nu haar eigen land als creatief materiaal.
De productie werkt met dans, muziek, scenografie, licht en kostuums om Andalusische identiteiten, landschappen, bewegingen en herinneringen te verkennen.
In interviews voorafgaand aan de première heeft Sara Baras Infinita verbonden met een levensfase waarin ze dans anders beleeft. Rijpheid wordt niet voorgesteld als het opgeven van fysieke kracht, maar als een manier om energie te doseren, naar het lichaam te luisteren en bewuster te beslissen waar elke beweging wordt geplaatst.
Die benadering past bij de filosofie die de artieste voor de productie heeft toegelicht: na een leven gewijd aan flamenco wordt kunst steeds minder uitsluitend als vertoon gezien en steeds meer als een vorm van geven.
Daarom kan Infinita op twee niveaus worden gelezen. Het eerste is collectief: Andalusië als gebied van acht identiteiten. Het tweede is persoonlijk: een danseres die na veertien jaar terugkeert naar de Biënnale en die terugkeer gebruikt om zich af te vragen wat ze heeft ontvangen en wat ze wil teruggeven.
De conceptuele kern van Infinita bestaat uit acht vrouwen die de acht provincies van Andalusië belichamen. Elke vrouw heeft haar eigen persoonlijkheid, ritme, landschap en manier van kijken.
Het idee vermijdt Andalusië als een uniforme identiteit te presenteren. Cádiz is Granada niet; Huelva is Jaén niet; Almería is Sevilla niet. Er zijn zee, bergen, platteland, grensgebieden, stad, rurale herinneringen en talloze accenten. De productie wil die verschillen op het podium laten verschijnen zonder het gevoel te verliezen dat ze tot hetzelfde culturele gebied behoren.
De vrouw vormt het voertuig voor die representatie. Dat is niet ongewoon in het werk van Baras, die voorstellingen heeft opgebouwd rond vrouwelijke figuren en werelden zoals Juana la Loca, Mariana Pineda of Carmen.
Een van de interessantste aspecten van het project is dat de Andalusische identiteit niet als iets gesloten wordt voorgesteld. De internationale ervaring van het gezelschap loopt door het concept van het werk heen: wortels reizen mee en kunnen deel van iemand blijven, ver van de plaats van herkomst.
Sara Baras treedt al tientallen jaren op in Europa, Amerika en Azië. Haar manier om Andalusië te verbeelden is daarom zowel van binnenuit als op afstand gevormd.
Infinita probeert die ervaring om te zetten in een podiumtaal. Het land verschijnt als oorsprong, maar ook als draagbare herinnering. Daarom zoekt de voorstelling een open blik op de wereld in plaats van een folkloristische voorstelling die in zichzelf opgesloten blijft.
De presentatie van de voorstelling spreekt zelf over bruggen tussen flamenco en folklore. Muziek, choreografie, scenografie, licht en kostuums verkennen deze gebieden zonder het populaire, traditionele en flamenco rigide van elkaar te scheiden.
De aangekondigde reis voert langs heel verschillende vormen en referenties:
Niet al deze vormen behoren tot hetzelfde domein of hebben dezelfde geschiedenis. Juist daarin ligt een deel van het idee: luisteren naar de verbindingen tussen de populaire repertoires van Andalusië en de talen die flamenco heeft ontwikkeld.
Het woord ‘fusie’ is misschien te beperkt. Infinita lijkt minder geïnteresseerd in het van buitenaf mengen van genres dan in het onderzoeken van raakvlakken die al in de Andalusische cultuur bestaan.
Verdiales, trillas, fandangos, sevillanas en tanguillos bestaan historisch naast elkaar in een gebied waar de grenzen tussen volksfeest, zang, dans en flamenco nooit volledig ondoordringbaar zijn geweest.
De voorstelling gebruikt dit materiaal als choreografisch en muzikaal vertrekpunt. Het resultaat wil geen geschiedenisles geven of gesloten genealogieën vastleggen, maar een emotionele kaart van Andalusië bouwen via beweging en compás.
De creatie draagt rechtstreeks de handtekening van Sara Baras voor regie, script en choreografie. De originele muziek is gecomponeerd door Keko Baldomero, muzikaal leider van het gezelschap en vaste medewerker bij de ontwikkeling van het klanklandschap van haar voorstellingen.
Die creatieve controle verklaart waarom Infinita wordt gepresenteerd als een bijzonder persoonlijk werk. Het is niet alleen een choreografie met Baras in de hoofdrol, maar een project waarvan idee, dramatische structuur en bewegingstaal uit haar eigen visie voortkomen.
De officiële website van de artieste benadrukt dat alle talen van de productie — muziek, choreografie, scenografie, licht en kostuums — deelnemen aan deze reis door de acht Andalusische identiteiten. Het doel is elke provincie een eigen kleur en persoonlijkheid te geven zonder de eenheid van de voorstelling te breken.
De productie volgt bovendien op Vuela (2024), Sara Baras’ eerbetoon aan Paco de Lucía, en wordt gepresenteerd als de twintigste titel van een onafhankelijk gezelschap dat al bijna drie decennia internationaal toert.
De geschiedenis van Sara Baras met de Biënnale begon lang voordat ze een van de herkenbaarste figuren van de internationale flamenco werd. Volgens de door de organisatie gepubliceerde biografie vond haar eerste optreden op het festival in 1994 plaats, in een periode waarin haar solocarrière zich begon te vestigen.
In die jaren had ze al gewerkt in gezelschappen en projecten van artiesten als Merche Esmeralda en Antonio Canales en had ze tournees door Japan, Frankrijk, New York en verschillende Europese landen achter de rug.
In 1998 richtte ze Ballet Flamenco Sara Baras op en ging Sensacionesin première, het begin van een lange reeks eigen producties, gevolgd door Sueños, Juana la Loca, Mariana Pineda, Sabores, Carmen, Esencia, La Pepa, Medusa, Sombras, Alma, Vuela en andere titels.
De terugkeer in 2026 laat ook zien hoe de positie van Sara Baras binnen de flamenco is veranderd. De artieste die in de jaren negentig naar de Biënnale kwam, is tegenwoordig winnares van de Nationale Dansprijs, de Gouden Medaille van Andalusië, de Gouden Medaille voor Verdienste in de Schone Kunsten en een Olivier Award, naast andere onderscheidingen.
Haar gezelschap heeft grootschalige flamenco omgevormd tot een taal die naar internationale theaters kan reizen zonder de centrale rol van dans en compás los te laten.
Daarom heeft de Biënnale Infinita gepresenteerd als een terugkeer met institutioneel en artistiek gewicht. Het gaat niet alleen om het terughalen van een artieste die sinds 2012 niet op het festival stond: ze keert terug op een moment van rijpheid, met een nieuw werk en met Sevilla als vertrekpunt van haar volgende creatieve fase.
De tickets voor de Biënnale 2026 gingen in de verkoop op 11 februari. De algemene prijsklasse van het festival loopt van voordelige plaatsen in sommige locaties tot de 75 euro die de organisatie zelf noemt als maximumprijs voor Sara Baras in Patio A van het Teatro de la Maestranza.
Eind augustus bevestigde de directie van de Biënnale dat meer dan dertig voorstellingen van deze editie al waren uitverkocht en noemde zij Infinita onder de voorstellingen waarvoor geen plaatsen meer beschikbaar waren. De drie data behoren daarmee tot de grote uitverkochte voorstellingen vóór de start van het festival.
Dat betekent niet dat er onmogelijk op het laatste moment nog een plaats beschikbaar komt. Bij grote producties kunnen retouren, wijzigingen in contingenten of incidentele vrijgaven voorkomen. Als je het wilt proberen, is de enige betrouwbare referentie de officiële ticketverkoop waarnaar de Biënnale en het Teatro de la Maestranza verwijzen.
Vermijd te hoge prijzen via niet-officiële kanalen. Als er geen tickets meer zijn, biedt de Biënnale tientallen andere voorstellingen en heeft Sevilla in deze periode dagelijks tablaos en flamencozalen op het programma.
Het Teatro de la Maestranza is een van de grootste en meest prominente locaties van de Biënnale en huisvest in 2026 een groot deel van de grootschalige producties.
Dat Infinita daar in première gaat, heeft ook een biografische betekenis. Het was het podium van La Pepa op de Biënnale van 2012 en is veertien jaar later opnieuw de gekozen plaats voor de hereniging.
Later in de Biënnale staan in het theater onder anderen Cañizares met het Real Orquesta Sinfónica de Sevilla, José Mercé, Manuel Liñán, Israel Galván, Farruquito, Marina Heredia en de slotproductie Perlas a Millares. Infinita opent daarmee een reeks grote namen die het Maestranza tot een van de belangrijkste zwaartepunten van deze editie maakt.
De wereldpremière vindt plaats op de Biënnale, maar Infinita reist daarna verder naar andere theaters. Onder de reeds aangekondigde speelsteden bevinden zich Málaga, Pamplona en Jerez de la Frontera.
Het Teatro Cervantes in Málaga heeft vier voorstellingen gepland van 24 tot en met 27 oktober; Baluarte in Pamplona ontvangt de voorstelling op 20 december; en het Teatro Villamarta in Jerez brengt haar op 29 en 30 december op de planken.
Voor het publiek in Sevilla hebben de voorstellingen in september echter een unieke waarde: het zijn de eerste openbare uitvoeringen van het werk en de plaats waar voor het eerst zichtbaar wordt hoe Sara Baras’ reis door de acht Andalusiës op het podium vorm krijgt.
Infinita bevat bijna alle ingrediënten die een voorstelling op de Biënnale tot een gebeurtenis maken: een wereldpremière, een artieste met enorme internationale uitstraling, drie avonden in het Maestranza, een lange afwezigheid en een werk dat uitdrukkelijk is bedacht met Andalusië als onderwerp.
De interesse ligt niet alleen in de vraag of Sara Baras nog steeds een groot theater kan vullen — de kaartverkoop heeft die vraag al beantwoord —, maar in wat een artieste met tientallen jaren podiumervaring doet wanneer ze besluit haar eigen land tot choreografisch materiaal te maken.
Veertien jaar liggen tussen La Pepa en Infinita. Sevilla krijgt drie avonden om te ervaren wat tussen beide voorstellingen is veranderd en wat in de dans van Sara Baras nog steeds met dezelfde hartslag klopt.
Sara Baras presenteert Infinita op 11, 12 en 13 september 2026 om 20:00 uur in het Teatro de la Maestranza, als onderdeel van de 24e Flamencobiënnale van Sevilla.
Ja. De voorstelling van 11 september is de wereldpremière van Infinita. De voorstelling is voor de Biënnale gemaakt en zet daarna haar tournee voort in andere theaters.
Infinita is een eerbetoon aan Andalusië, opgebouwd rond acht vrouwen die de acht provincies vertegenwoordigen. De productie gebruikt flamenco, folklore, muziek, choreografie, scenografie, licht en kostuums om de verschillen en de gemeenschappelijke hartslag van de Andalusische identiteit te verkennen.
Sara Baras is verantwoordelijk voor de regie, het script en de choreografie. De originele muziek is van Keko Baldomero, muzikaal leider van het gezelschap.
Haar laatste deelname was in 2012 met La Pepa. Daarmee markeert Infinita haar terugkeer naar de Biënnale veertien jaar later.
In 2012 presenteerde ze La Pepa in het Teatro de la Maestranza, hetzelfde podium waarnaar ze in 2026 terugkeert. Voor de drie voorstellingen van die editie werden alle 5.100 beschikbare plaatsen verkocht.
Op 31 augustus 2026 staat Infinita vermeld als een van de uitverkochte voorstellingen van de Biënnale. Het is verstandig de officiële kanalen te controleren voor eventueel vrijgekomen plaatsen op het laatste moment en niet-geautoriseerde doorverkoop te vermijden.
De Biënnale meldt dat de hoogste ticketprijs in 2026 75 euro bedraagt, specifiek voor Sara Baras, voor plaatsen in Patio A van het Teatro de la Maestranza.
Ja. Na de première in Sevilla zijn er onder meer voorstellingen aangekondigd in Málaga, Pamplona en Jerez de la Frontera in het laatste kwartaal van 2026.
Voor deze gids hebben we informatie vergeleken van de Flamencobiënnale van Sevilla, de officiële pagina van Infinita, het Teatro de la Maestranza en de officiële website van Sara Baras.
Informatie gecontroleerd op 31 augustus 2026. Tijden, ticketbeschikbaarheid en toegangsvoorwaarden kunnen door de organisatoren worden gewijzigd.
In veel steden raken flamenco-tablao’s gemakkelijk uitverkocht, vooral in het weekend en in het hoogseizoen. Daarom is het, als je je data al weet, het belangrijkst om online te boeken.
Directe aanbeveling: boek online via onze website om je plek te garanderen en met alles geregeld aan te komen. Als je je bestemming al hebt, ga dan direct naar jouw stad om beschikbare opties en duidelijke aanbevelingen te bekijken.
Lees meer hierover met je favoriete AI:
Vond je dit artikel leuk? Deel het!:
Artikel gepubliceerd door:
Wat te zien van 11 tot 13 september tijdens de Flamencobiënnale Sevilla 2026: volledig programma, aanbevelingen, uitverkochte voorstellingen, routes en gratis activiteiten.
Is je voorstelling van de Biënnale uitverkocht? Ontdek waar je vanavond flamenco in Sevilla kunt zien, welke tablaos passen bij je locatie en ervaring en hoe je voor vanavond boekt.
Complete gids voor de Unieke Matinees van de Flamencobiënnale Sevilla 2026: data, programma, artiesten, San Luis de los Franceses, tickets en praktische informatie.
